Chirurg - Andrea Majocchi

Boek Chirurg (Wanhopig afscheid). Schrijver Andrea Majocchi. Ad. M. C. Stok, Zuid-Hollandsche Uitgevers Mij - Den Haag. Oorspronkelijke titel: La vita di chirurgo. Het levensverhaal van een der meest beroemde Italiaanse chirurgen. Met foto's uit de film: Wanhopig afscheid. 342 pagina's. Gebonden. Harde kaft. 16e druk. Het boek is in goedeprima staat. Klik even op de foto's. Portokosten zijn voor koper.

"Mijn leven had een tragisch begin. Mijn vader stierf op tweeendertig-jarige leeftijd, na een ziekbed van enkele dagen, aan een hevige infectie, die hij bij een lijkschouwng opgedaan had. Na twee jaar gemeente-arts te zijn geweest, was het hem gelukt de eerste sport van de ladder te bestijgen, die leidt naar een roemvolle positie in de wereld van de geneeskundige wetenschap en kunst. Hij had een goede positie veroverd in het grote ziekenhuis te Cremona en dit had voor hem het begin kunnen zijn van een schitterende loopbaan, die zijn talrijke vereerders hem oprecht gunden.
De gehele toekomst scheen hem toe te lachen: hij was gelukkig zowel in zijn gezin als in zijn wetenschappelijke werkkring en juist toen hij meende de vruchten van zijn zelfopofferend leven te zullen plukken, werd hij door een wreed beroepsongeval ontrukt aan zijn werk, aan de wetenschap en aan zijn gezin.
In het snelle verloop van zijn ziekte besefte hij het onafwendbare einde en hevig opgewonden door harde koorts beval hij, onder snikken, zijn kinderen aan in de zorgen van zijn wanhopige levensgezellin, die de korststondige jaren van geluk met hem had gedeeld. Ik was toen drie jaar, mijn zuster twee, en een derde kindje was nog in de moederschoot, een kindje, dat hij nooit zou zien: mijn broer!
"Maria," zei hij snikkend, "ik ga sterven. Zorg voor onze kinderen. Denk eraan, dat ze naderhand beter boer kunnen worden dan dokter."
Dit waren de laatste woorden, die hij sprak met bewustzijn. Daarna begon hij te ijlen. Mijn aangebeden moeder (zij was zesentwintig jaar en in de vijfde maand van haar zwangerschap) kon slechts met moeite van zijn sterfbed worden verwijderd.
Enige dagen later haalde het noodlot zijn prooi weg."
=1934=